Let op: Lang bericht ☕️

Soms zijn er van die weken waarin alles tegelijk gebeurt.
Leuke dingen. Drukke dingen. Dingen die je hoofd vullen. Dingen die je hart vullen.
En voor je het weet is er alweer een nieuwe week begonnen en vraag je je af: waar is de tijd gebleven?

Structuur? Die was er even niet.
Planning? Die deed dapper een poging, maar moest hier en daar toch wijken.
En precies dat gebeurde in de weken na mijn verjaardag.

Het begon allemaal nog heel overzichtelijk. Een paar afspraken in de agenda, wat creatieve plannen, workshops om voor te bereiden, ideeën voor blogs en projecten. Gewoon zoals anders. Tot het leven besloot dat het andere plannen had.

Op 4 februari werd onze Eva geboren. Ons meisje. Zo klein, zo zacht, zo’n nieuw mensje dat ineens alles verandert zonder ook maar iets te zeggen. Je kijkt naar zo’n wiegje en je voelt het: dit is groots. Dit is bijzonder. Dit is weer een nieuw hoofdstuk.

En alsof dat nog niet genoeg was, werd vorige week ook Ian geboren. De zoon van een lieve vrouw die mij heel na aan het hart ligt. Een vriendin. Een teamlid. Iemand met wie ik al zoveel momenten deelde. En nu dus moeder. Ook daar weer dat wonder. Dat stille besef: nieuw leven.

Twee baby’s in korte tijd. Twee keer verwondering. Twee keer zo’n moment waarop alles even minder belangrijk lijkt.

En dan schuift de rest vanzelf op.

Dan maakt het niet uit dat een planning niet helemaal wordt gevolgd. Dat een to-do lijstje niet volledig wordt afgevinkt. Dat er nog ideeën liggen die wachten op uitwerking. Want sommige momenten passen niet in een schema. Die vragen alleen maar aandacht. Aanwezigheid. Tijd. en heel veel knuffels….

… het gewone leven liep ook gewoon door.

Tussendoor werd er gestempeld. Natuurlijk werd er gestempeld. Alsof ik dat helemaal kan loslaten. Er waren workshops waar we samen aan tafel zaten en er weer mooie dingen ontstonden – zowel in de gesprekken als uit de hande. Er waren hops die gewoon doorgingen, projecten die af moesten, berichten die online kwamen.

En er was een workshopdag waar ik samen met een Stampin’ Up!-vriendin naartoe ging. Zo’n dag vol inspiratie, nieuwe voorbeelden, gesprekken over het leven , en thuiskomen met een hoofd dat eigenlijk te vol zit.

Er liep niets strak volgens planning – maar het liep wel! Creatief – Warm & Levendig. Misschien was dat wel precies hoe deze weken mochten zijn: een beetje door elkaar. Een beetje rommelig. Maar vol leven.

Als je een planner moet geloven zouden we alles netjes in hokjes moeten passen. Werk hier. Privé daar. Creativiteit op vaste momenten. Rust ingepland tussen twee afspraken door. Maar het echte leven houdt zich daar zelden aan. Het stroomt. Het verrast. Het schuift. En eerlijk gezegd zou ik het niet anders willen.

Want dit zijn de weken waarin je voelt waar het echt om draait. Familie. Vriendschap. Samen zijn. Nieuwe levens die beginnen. En ondertussen bezig met hetgeen je met liefde doet. Niet omdat het moet, maar omdat het bij je hoort. En nu weer terug aan mijn eigen stempeltafel – met een hoofd vol inspiratie en een hart dat nog een beetje voller is geworden.

Misschien de komende weken weer met iets meer structuur….maar waarschijnlijk nog niet want het grootste evenement en Stampin’Up! feestje komt er weer aan: On Stage. Deze keer in Keulen en we gaan er met een flink aantal naar toe. Heel veel zin in!

Maar zeker wel met dankbaarheid voor alles wat er tussendoor gebeurde. Want uiteindelijk is het dat wat leven ….. leven maakt

Fijne dag en tot later, Elly

Psssst… hierna gewoon weer een creatief blog hoor. Die komen er ook weer aan 😉