De afgelopen week stond volledig in het teken van sneeuw.
Niet een beetje — maar echt overal. Prachtig, fotogeniek en tegelijk ook gewoon: koud, glad en soms ook wel gedoe. Maar het hoorde erbij.
Maar het had ook wel wat, het gaf ook wel iets bijzonders aan de eerste volle week van dit jaar. En mooie plaatjes …

Agenda’s die nét iets anders liepen, afspraken die niet door konden gaan maar ook en vooral: veel naar buiten kijken en denken “het is eigenlijk best bijzonder”. De sneeuw bracht rust. Letterlijk en figuurlijk. Alles leek even zachter, stiller en minder gehaast. Tussen het sneeuwruimen, warme truien en extra koppen thee door, merkte ik dat dit soort weken je vanzelf uitnodigen om even goed na te denken over alles waar ik mee bezig ben en mee aan de slag wil. Goed in kaart brengen wat die plannen met zich meebrengen en welke kant ik nu eigenlijk op zou willen.

En wat dat is…..nou ongeveer dit:

Wat ik níet meer wil, weet ik inmiddels heel goed. De laatste periode van het afgelopen jaar — en dat durf ik nu best hardop toe te geven— ben ik mezelf echt voorbijgelopen. En dat is iets wat ik wil voorkomen in dit jaar.

Wat ik wél wil behouden, is eigenlijk heel simpel:

• creatieve stempelmomenten; bij mij aan tafel en online
• rustig uitwerken aan de ideeën die al lopen – en aankomende week krijgt dat steeds meer vorm.
• en ik wil inspiratie blijven delen via de verschillende “hops” dat vind ik gewoon leuk om te doen.

Geen grote sprongen. Geen haast. Geen impulsieve acties.
Gewoon rustig aan, stap voor stap — met ruimte voor plezier en spontaniteit. Want als dát verdwijnt, dan verdwijnt voor mij ook de lol.

Wat ik vooral hoop vast te houden?
De rust!
Het mag creatief blijven, haalbaar en met ruimte om ook te genieten van wat is

Leuk dat je even langskwam om mee te lezen.
Fijne dag en op naar een nieuwe week!
Groetjes, Elly